Movie Blog - Blog Filmowy

komentarze (0) | dodaj komentarz

Dead Man/Truposz

Requiem for a Dream/Requiem dla snu

reż. Darren Aronofsky
O czym to jest : historia trójki uzależnionych od narkotyków przyjaciół, których życie powoli zmienia się w koszmar.
Ocena : Kop prosto w twarz. Dawno nie widziałem tak wstrząsającego i dołującego filmu. A już ostatnie 15 minut to tak intensywna dawka negatywnych emocji, że naprawdę ciężko dotrwać do końca. Najlepszy film Aronofsky'ego w całej karierze i najlepszy film poruszjący problem narkotyków w historii. Jednym z mocniejszych elementów tej produkcji jest naprawdę świetna muzyka Clinta Mansella. Szczególnie temat przewodni.
8+/10

King of New York/Król Nowego Jorku

reż. Abel Ferrara
O czym to jest : droga na szczyt i upadek gangstera Franka White'a(Christopher Walken).
Ocena : strasznie się zawiodłem na tym filmie. Ferrara to jednak słaby reżyser. Jak można było z tak dobrą obsadą zrobić coś tak przeciętnego? Miał do dyspozycji Walkena, Penna(Chrisa), Buscemiego i Fishburne'a. Szkoda, że za tą historię nie zabrał się np. Scorsese albo przynajmniej ktoś komu powierzonoby większy budżet, bo momentami "Król Nowego Jorku" przypominał teatr telewizji jeżeli chodzi o rozmach scen akcji.
6/10

Before the Devil Knows You're Dead/Nim diabeł dowie się, że nie żyjesz

reż Sidney Lumet
O czym to jest : dwaj bracia postanawiają napaść na sklep jubilerski rodziców. Akcja jednak się nie udaje, co prowadzi do całej spirali nieszczęść i tragedii.
Ocena : Mocny film. Jedna z lepszych rzeczy z 2007 roku. Momentami przypomina "No Country for Old Men" jeżeli chodzi o posępny i depresyjny nastrój. Dla mnie film Lumeta to takie "Fargo", tylko bez poczucia humoru i tak ze dwa razy cięższe.
8/10

komentarze (2) | dodaj komentarz

Dziś będzie trochę poza głównym tematem, ale nie do końca. Wiem, że to blog filmowy, ale czasem trzeba trochę odejść od recenzowania i zapodawania trailerów i zapowiedzi. Tym bardziej, że naprawdę warto. Każdy pewnie wie co to takiego stand-up i na czym on mniej więcej polega. Mniej kumatym wyjaśniam : stoi sobie komik i gada śmieszne rzeczy. W USA ten rodzaj rozrywki jest jednym z najpopularniejszych. Nic więc dziwnego, że najlepsi amerykańscy komicy zaczynali właśnie od takich występów. Eddie Murphy, Robin Williams, Jim Carrey, James Belushi - to tylko ci najbardziej znani polskiej publiczności.

Chciałbym wam przedstawić (w mojej opinii) najlepszego, najzabawniejszego i najbardziej inteligentnego stand-uppera w historii. Ladies and gentlemen - oto George Carlin.

Wielu fanom ciężko było pogodzić się z jego śmiercią 22 czerwca 2008 roku. Zdali sobie wtedy sprawę, że Carlin już nigdy nie wystąpi.

Skąd tak wielka popularność? Po pierwsze : Carlin się nie pieprzył(sorry za język, ale inaczej się tego nie da wyrazić). Wyśmiewał wszystko, a jego ulubionymi tematami do ostrej kpiny zawsze były świętości, których inni komicy unikali jak ognia. W latach '70 został nawet aresztowany podczas swojego występu "Seven Words You Can Never Say On Television". Czysty geniusz. Poniżej umieściłem trzy występy, które w pigułce
pokazują jaki był George.
 

komentarze (0) | dodaj komentarz

komentarze (1) | dodaj komentarz

THE SHIELD/ŚWIAT GLINIARZY SEZON 1


Na pewno widzieliście mnóstwo seriali o gliniarzach. "CSI', "Miami Vice", "Homicide : Life on the Street", "Crime Story".. mógłbym tak wymieniać godzinami. Każdy z nich ceniony zarówno przez krytyków jak i widownię. Uznawane są za kawałek naprawdę świetnej sensacyjnej rozrywki.
Teraz mam dla was propozycję - zapomnijcie o nich wszystkich. Jest pewien serial, który kładzie na je na łopatki i nie daje szans się podnieść.

"The Shield" to rzecz wyjątkowa z wielu względów. Przede wszystkim bohaterom bliżej do bandytów, których zwalczają niż do nieskazitelnych stróżów prawa. Główną postacią jest Vic Mackey(brawurowa rola Michaela Chiklisa, za którą dostał nagrodę Emmy w 2002 roku) - dowódca tzw. "Strike Team", czyli oddziału do zadań specjalnych. Pozostali członkowie "Grupy Szturmowej" to Lem, Ronnie i Shane. Wszyscy czterej są równie skuteczni co kontrowersyjni. Nie wahają się używać przemocy czy innych podejrzanych sposobów, byle tylko osiągnąć cel. W dodatku prowadzą na boku interesy z handlarzami narkotyków i mają tendencję do pakowania się w kłopoty. Jednym słowem kryminaliści w odznakach. Oprócz nich przyglądamy się również pracy pary detektywów - Dutcha i Claudette, poczynaniom kapitana Davida Acevedy, którego priorytetem jest kariera polityczna i nie zawaha się przed niczym, aby uratować swój tyłek, a także Julienowi(gorliwy chrześcijanin i gej) i jego partnerce Danni.

Początkowo ciężko mi się oglądało ten serial. Nie darzyłem sympatią nikogo na posterunku, oprócz Dutcha. Błyskotliwy i przede wszystkim uczciwy detektyw, który mimo swoich umiejętności nie jest zbytnio szanowany przez Vica i spółkę. Takiemu bohaterowi można kibicować. Rozwiązuje sprawy błyskawicznie i skutecznie, nie używając przy tym metod a'la "Brudny Harry". No więc jak tu utożsamiać się z Mackeyem? Gość ma tyle brudów z przeszłości, że nie nadąża z tuszowaniem ich. To samo Shane, który jest w dodatku najgorszym typem przydupasa jakiego znam. Co chwilę robi coś głupiego i Vic musi mu ratować skórę. Bez kolegi pewnie siedziałby już w więzieniu, albo wąchał kwiatki od spodu. Kapitan Aceveda to z kolei ktoś, kto ciągle myśli tylko o swojej karierze politycznej i okazję w rozreklamowaniu swojego nazwiska widzi w przyskrzynieniu Mackeya. Złapanie skorumpowanego gliny dobrze wyglądałoby w nagłówkach gazet. Pojedynek tych dwóch panów jest jednym z ciekawszych wątków pierwszego sezonu.

Jest jednak jakaś magiczna siła, która przyciąga do tego serialu i sprawia, że widz nie potrafi się oderwać. Zawiera się ona w perfekcyjnych dialogach, znakomicie rozpisanych postaciach no i oczywiście w stale trzymającym w napięciu scenariuszu.
"The Shield" różni się od typowych seriali kryminalnych swoją dosadnością. Tu nie ma żadnego słodzenia. Vic i spółka nie widzą problemów w pobiciu, torturowaniu, a nawet morderstwie każdego, kto stanie im na drodze. Wszystko oczywiście pokazywane w bezkompromisowy sposób. Shawn Ryan co chwile nam przypomina, że oglądamy jego dzieło, a nie jakieś popierdółkowate "Miami Vice". Tu nie ma miejsca na młodych i pięknych gliniarzy w cool okularkach przeciwsłonecznych, jeżdżących luksusowym wozem. Myślę, że Mackey chętnie sprasowałby buźkę takim stróżom prawa.

"The Shield" ma jeszcze jedną zaletę. Nie powiela schematów w stylu "CSI", które z jednej strony pozwalają na opuszczenie kilku odcinków bez zamartwiania się, że się coś pominęło, ale też nie dają widzowi niczego oprócz banalnej konstrukcji zbrodnia - śledztwo - rozwiązanie zagadki. Wszystko oczywiście doprawione przyprawą o nazwie "nieskazitelni dektektywi znów zatryumfowali nad złem". Serial Shawna Ryana oprócz wątków kolejnych przestępstw, ma tzw. "kręgosłup", czyli linię spajającą te 13 odcinków. Coś co z czasem zaczyna nas bardziej interesować od policyjnej rutyny. W pierwszym sezonie ważność takiego wątku zarysowuje się powoli i eksploduje dopiero w finale(a ponoć w drugiej serii wysuwa się całkowicie na pierwszy plan).

Polecam. Obejrzyjcie pierwsze 3 odcinki a zapewniam, że się nie oderwiecie. Naprawdę warto.

PS.
Końcówka pierwszego odcinka - totalny szok.

komentarze (0) | dodaj komentarz